تنها برای تو مینویسم ............

و در آن روز تنها دوست مهربان من خاطرات تلخ و شیرین من خواهد بود

ودر آن روز شاید خاطره ی شیرین دیدن پرواز یك پروانه را بر گرد یك گل فراموش كنم

و یا گریه ی ابر بهاری را در غم مرگ گلهای تشنه یك بیابان را

ولی خداوندا هرگز فراموش نخواهم كرد شكوه لبخند و چشمهای زیبای فرشته ای را كه پیام آور محبت و امید در دلهای ما بود

زیرا خداوندا تو عشق جاودانه ی آسمانی هستی و او عشق جاودانه زمینی

من همان جایی هستم که بودم

همان جایی که

رهایم کردی

یاد دارم یک غروبی سرد سرد             می گذشت از کوچه ی ما دوره گرد

دوره گردم دار قالی می خرم               دست دوم جنس عالی می خرم

کوزه و ظرف سفالی می خرم              گر نداری شیشه خالی می خرم

اشک در چشمان بابا حلقه بست           ناگهان آهی زد و بغضش شکست

اول سال است و نان در سفره نیست      ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟

سوختم دیدم که بابا پیر بود                بد تر از او خواهرم دلگیر بود

بوی نان تازه هوش از ما ربود            اتفاقا مادرم هم روزه بود

صورتش دیدم که لک بر داشته            دست خوش رنگش ترک برداشته

باز هم بانگ درشت پیر مرد               پرده ی اندیشه ام را پاره کرد

دوره گردم دار قالی می خرم               دست دوم جنس عالی می خرم

کوزه و ظرف سفالی می خرم              گر نداری شیشه خالی می خرم

خواهرم بی روسری بیرون پرید           آی آقا سفره خالی می خرید؟؟؟!!!

شب چون نفرين زنان پير

بر همه جا سايه مي افكند

كسي

جز معصوميت غروب و

سر گرداني كوچه ها

شوق آمدن و

حسرت رفتنشان را نديد

زمزمه اي غريب

چون ديوانگان در باد پرسه ميزد

....

.....

.......

آمدم باز هم نبودي!!!!

و من با پاهاي ترك خورده
روي سنگفرش خيسي كه آيينه ي قلب توست راه ميروم
تمامي نيمكت خط خطي شده
كجا بنويسم آمدم نبودي
اشك سنگفرش در آمد و
هفتمين گل را از من گرفت

دخترك! گریه نكن !چوب فلك رو میشكنم

من مثل معلمت، مشقات خط نمیزنم !

دفتر تازه بیار ،مشقای من جریمه نیس!

مشق شب رو پاره كن !مشق طلوع بنویس!

همه قصه ها دروغه ،دیگه چش براه نباش!

قصه رو خودت شروع كن ،این مدادو بتراش!

بنویس جای كبوتر روی ابراس ،نه تو چاه !

بنویس تا بشكنه طلسم این تخته سیاه!

((هیچكسی سرور من نیست!))اینو صدبار بنویس !

((سایه ای رو سر من نیست !))اینو صدبار بنویس !

((من خودم یه پا سوارم !))اینو صدبار بنویس!

((دل دل یه انفجارم!))اینو صدبار بنویس!

رنگ روزگار نباش!یه دس صدا داره هنوز !

بودنت تو دایره نقطه ی پرگار هنوز!

وقتی دریا میگه :((نه!))تو قطره باش بگو : ((بله!))

دسته ی تیغ تبر چوب درخت جنگله!

ناظم ما میگفت:

((پیش بزگترها فضولی موقوف!))

و من فضول بودم !

نه دست یه سینه ی سكوت

نه سربه راه مشق و مدرسه!

تجدیدی هزار مرتبه نوشتن ((تكرار نخواهد شد))!

تجدیدی ((دوست دارم))گوشه ی كتاب جبر!

تجدیدی مداوم تركه و تنبیه!

تجدیدی((برپا))ناشنیده ی معلم!

تجدیدی ((برجا))نماندن زنگ آخر!

تجدیدی دیوار كوتاه ته حیاط!

(فراش فربه مدرسه یه گرد گریز من هم نمیرسید!)

بر نیمكت سبز همان پارك سوت و كور می نشستم

جریمه های عاشقانه را رج میزدم:

آن مرد ستاره دارد،
آن مرد عشق دارد،

آن مرد ترانه دارد.......

مشق های دبستان من ،اما سراسر جریمه بود!جریمه های سخت!جریمه های بد!

مهربانا ، سایبانی از جنس اشک و نیاز می خواهم تا سجاده ی دلم را در آن بگسترانم

 و با دستان خسته قنوتم از تو بخواهم که بر وجود سردم نور نگاهت را بتابانی

 و گل های زیبای عشق و ایمان را بار دگر در من تازه گردانی ....   

  هر قطره اشک امضای خداست پای چشمهایی که آسمان در آنها خلاصه شده است